Dostun sofrasında buldum kendimi,
Bir nokta idim evvelde, bir küre oldum.
Hakikat meydanında söndüm de, yandım,
Küllerimden şimdi bir güneş doğdu!
Meydan-ı aşkta serdim postumu,
Can çerağını yaktım dostumu,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta