Bu kalp nice güzellere sevdalandı, nicesine vuruldu;
Pervaneler gibi aşk ateşinde yandı, kavruldu.
Ufuksuz sevgilere yelken açtı, hırçın dalgalarda savruldu;
Denizler gibi köpük köpük çalkalandı, kıyılarda duruldu.
Bu yürek ne deli sevdalara meyletti, ne kara sevdalara tutuldu;
Ne aşklar yaşadı, ne fırtınalı aşklarda yoruldu.
Bu gönül ne baharlar yaşadı, ne baharsız hazanlarla savruldu;
Çok mevsimsiz baharlar gördü ve baharsız mevsimlerle kahroldu.
Terk etti, terk edildi; ihanet hançeriyle yaralandı;
Ağlattı, ağlatıldı; hicran ateşiyle harlandı.
Ne vefasızlıklar, ne riyakârlıklarla sınandı;
Yol verdi en çılgın aşklara da... Yılmadı, yıkılmadı!
Sonunda anladım ki yaşanan her aşk macerası,
Eski fotoğraflarda kalmış bir gönül hatırası.
Her sevda kalbine saplanan bir hançer yarası;
Her ayrılık yeni sevdalara gebe, bir aşk arası!
16.12.2023
21:24
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 07:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!