Aç kalbini sönsün aşktan alevim
Yandıkça her zaman ahım alırsın
Harı sönse bile harap can evim
Dokunma közüme sen de yanarsın
Atamadım içimden seni bir türlü
Ne yaptımsa bir türlü başaramadım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta