Aç kalbini sönsün aşktan alevim
Yandıkça her zaman ahım alırsın
Harı sönse bile harap can evim
Dokunma közüme sen de yanarsın
Atamadım içimden seni bir türlü
Ne yaptımsa bir türlü başaramadım
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta