Düştükçe bir sevdaya alazlandı yüreğim,
Bu alevle örüldü sanki bütün feleğim.
Her şey ona boyandı, ağaç, kuş, gök ve deniz,
Bir vuslat çeragıdır, sizle giden gölgeniz.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da, sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan zavallı ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Sevda", yeni dilde ve lisan-ı tıp'ta adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyade "Kara sevda" olarak tesmiye edilir.
"Mecnun", cinlerin tasallutuna uğrayıp, aklını ve şuurunu kaybeden kişi demektir.
Hayırlı, meşru, kitabi, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim Mehmed bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta