En aydınlık günün şafağında
Ay'ın emeklerini yok sayan bir hevesle
Arzularsın ya sabah Güneşini,
Bu bekleyişle geceki mehtabın kalbini kırarsın..
Hem yardan geçersin hem serden.
Oysaki uykulu gözlerini yakacaktır bu yıldızın şuası
Ve bu körlüğün ne dermanı vardır ne de faydası..
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta