En aydınlık günün şafağında
Ay'ın emeklerini yok sayan bir hevesle
Arzularsın ya sabah Güneşini,
Bu bekleyişle geceki mehtabın kalbini kırarsın..
Hem yardan geçersin hem serden.
Oysaki uykulu gözlerini yakacaktır bu yıldızın şuası
Ve bu körlüğün ne dermanı vardır ne de faydası..
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta