Aşk bir ağaçtır dostum, kökü macera olan,
Heyecan yardımıyla hızla sarar toprağı.
Tohumuna katılır, belli oranda yalan,
Kör olan gönlün gözü, fark edemez tuzağı.
Gövdesini sorarsan geçici bir mutluluk,
Kendisini kaptıran insanda kalmaz soluk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'...İçten çürütülmüştür, sonunda aşk ağacı, ....'
GÜNÜMÜZDE NE KALDI ÇÜRÜMEYEN
degerli ögretmenim gercekten bir kac siirinize gözattiktan sonra siirlerinizdeki ustaliginizi görebiliyorum,sizleri okumak keyif verecek bizlere..tebrik eder basarilarinizin devamini dilerim sevgi ve saygi ile
Çok candan,içten dizeler .Harika bir şiir.İlhamınız bol,kaleminiz daim olsun.Selam ve saygılarımla Mahperi KOÇ
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta