Doygunluğu unutan toprak avuçlarımda
Yağmur zerrecikleriyle sevişiyor bulutlar
Soğuk bir kurşunun şakayığı kulağımda
Güneşin arka köyünde yetim çocuklar
Nefretin kirli irinini içiyor şaşkın insanlar
Mumun teniyle ısınırken üşümüş geceler
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta