Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hep bir yara gibi kalır o aşk acısı..
kaleminize sağlık can..
Yüreğiniz hiç susmasın,kaleminiz hep çağlasın,kutlarım...
ANT.10
desenize zaman aşk acısına ilaç olmuyor:((
ayrılı acısı ölüm acısından daha ağır derler henüz ölmedim ancak ayrılık acısı gerçekten çok zor helede gözünün önünde olupta kavuşamamak sevdiğine bir an olsun unutmadan onu taşımak yüreğinde gerçekten zor be kardeşim yüreğinize sağlık selamlar
Çok şık bir anlatım,kutluyorum sayın şair...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta