Küle dönmüş bir yüreğe can verebilir mi hiç bir umut?
Derde düçar olmuş bir ömre hangi aşk hayat verebilir ki?
Akıp giden zaman, her gün bir anıyı yürekten söküp atarken,
Cana can bilinenin vefası dar günde yok olurken,
Aşk ve sevgi gibi değerler anlık zevklerin gölgesinde ölürken,
Kalemler ve kalpler satılıkken, aşk pazara düşmüş iken; seni seviyorum der isem bana inanma olurmu.
Ben, aşk diyarından kalkan son kervan ile yüreğini kaf dağına göndermiş bir kalpsizim...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta