Gökyüzünden süzülürken yağmur tanesi yere,
Sinesinde taşıdığı yaşamı,
Bilmektemi ki can katacağını hangi bitkiye,
Aldığı emirle belirlenmişti bezmi alemde,
Süzüleceği güzergah vaktiyle,
Hatta yaşam sunacağı bitkinin yeri bile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta