Ben kıvılcımım, aşktır beni yangına çeviren rüzgar.
Ben sevgilinin bir bakışıyla,
Gözünün bir damla yaşıyla sönerim ancak...
Gecenin en zifiri karanlığına kalbimi kördüğümle bağlamışım.
Ben sevgilimin tatlı bir kelamıyla çözülürüm ancak.
Denizken kurumuş, koşarken vurulmuş, zemheride kavrulmuşum.
İç yanarken mevsimlere hasret bedenim, çöllerde bile donmuşum...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta