gece
simsiyah pelerinini örttü yine üstümüze sinsice
kurtlarla çakallar dans ediyorken düğünümüzde
kanatlarına taşlar mı değmiş elleri kınalı yarim
gözlerin yine kar bulutu
ağla
ağla ki dönen devran belki utanır da rahat bırakır düşlerini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
