Aynanın karşısındaki mutluluğunu anlattı kendinin: uzun uzun.
Sonra onun kalbinin temizliğini.
Oturşunu..
Kalkışını...
Konuşmasını...
Gülümsüyordu yüzü onu söyledikçe.
Bir ara onun bir melek olduğunu anlatmaya çalıştı.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta