Göz bebekleri atar aşk oklarını.
Sımsıcak bir bahar yaprağı konar sanki kalbe
Yerinde sayıklayan dudakları ile
Bekleyen mısraların vakti geldiğinde
O vakit değil ya bir gündüz vakti ömrünün.
Bir vakit selam eder, yakar ateşini kömürün.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta