Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sevginin tükendiği insanlar arasında hallaç olmak zordur.
Geç burayı der bir kabirtaşı.
Saçlarının beyazlarını tarıyan şu çiçek satan kadının gönül kadehinde neler vardı?…
Yüreğinize sağlık
En derin sevgi, muhabbet ve dua ile
Yüceltici yorum ve değerlendirmeniz için çok teşekür ederim.
Saygılarımla
Duygular çok güzel aktarılmış hakikaten bir çırpıda okuyuverdim…
Yüreğinize kaleminize sağlık…
Çok teşekür ederim.sayıfama şeref verdiniz
Hürmetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta