Öyle imkansız bir aşktı bizim aşkımız
Öyle şefkatliydi ki dokunsan parçalanabilecek bir aşktı
Hayat nereye kadar sürükleyecekti bizi
Aşk ne zaman paramparça edecekti bizi
Bir uçurumda gözleri bağlı ipin üzerinde yürmek gibiydi bu aşk
İmkansız ama gerçek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta