Aşk Şiiri - Halit Korkmaz

Tohumken rüzgârın yolcusuydum,
Durunca boşaltın dediler...
İndim...
Acaba neredeyim?
Merhaba!Bir ses, üşümüştüm...
Bâri merhaba diyeyim!
Beni güzel karşıladı, tanıştık;
Çok renkli bir bahçede birbirine karıştık...

Râyihadan ve renklerden sarhoşum,
Aşk yasakmış ve bir sırmış-
Can kuşum!
‘Adem’i kim ifşa etti ellere,
‘Havva’ ile düçar oldu dillere...
Aşk!
Tanrı'da kul sevgisi var,
İnsan'da insan!
Tanrı'da insan sever, aşkına yansan...

Çok evveldi bu merasim be kadın,
Şehvetli bir bahçenin-
Şerbetli iksîrîne kapıldım...
Ruhumun tahlili çıktı tiryakiyim şerbete…
Doyamadım!
Nefâseti hep dilimde sanırdım,
Nâfile;
Ben bu aşkın adını koyamadım.