Geceleri milyonlarca yıldız gibi yanıp söndü sızısı kalbimin.
Kesiklerimden sızan renklerce çiçek bahçesiydin.
Acının, gerçekleri ört bas edemediği derinlikteydi varoluşun.
Bir bedenin ruha elbisesiydi sana ait oluşum.
Hayatın nefese muhtaçlığı kadar sahiciydin.




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta