Dal… Gönül, dal… Ummana,
Benliğinden geçmedikçe insan
Olamamış ne inci ne de mercan.
Arzularsan cemali,
Veremezsen o canana canı
Ölmezden evvel ölmez isen…
İkiyi bir etmezsen…
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Muhteşem...Muhteşem...Muhteşem...
yüreğinize emeğinize sağlık....
değerli çalışmanızı ve sizi
içtenlikle kutlarım....
kaleminiz tükenmez olsun....
nicelerine.....
selam saygı şaire ve şiirinedir ....
Varoluşun gerçek anlamı, ruh ve beden ikileminin insan oğluna yüklediği, tekil olan Kadir-i Mutlakın yaradılış gerçeğini doğru olarak algılamasıyla başar. İşte söz edilen 'deryaya dalmak' gerçeği bu kavramın nedenselliğini sorgulamaktır. İnsan düşünecek, ruhuyla, tinsel varlığıyla gerçek insandan ne isteniyorsa onun niteliklerine ulaşmak için yaşayacaktır. Ellerinize sağlık.. Tam puan/Antolojimde
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta