Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Bazı aşklar vardır, vuslatta biter, söner, yok olur veya ölür. Ama mecnunun aşkı gibi vuslatta dahada ateşlenir, ona gem vurulmaz. Bulsada leylayı ten bulunmaz.Varlık ötesi olan yokluğu buldukça hiçliğin zevki ile zevkiyab olur. Eyvallah
Zâr-u mecnûn eyler, kul âskini
hasret'le vuslâtini virâne eder
Vâr-u kânun eyler, Hûda lâfzini
âsk'ile kendini kul divâne eder....
diye nazire yapmak istedim, umarim elime yüzüme bulastirmamisimdir, Ustad.. hos gorunuze siginiyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta