Onca fırtınaları dindiren gökyüzü cemresiydi gözlerin,
Vapur sefasında simit sevdasına uçan martı gibi beklemekti aşk.
Işıklar ıssız tepelerden süzülürken koyu kahve gecelere,
Perdeleri yakan kızıllığın gölgesinde su beklemekti aşk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta