Harfsiz kafiyesiz bir şiirdir aşk
Kimi zaman dalgalı bir deniz
Kimi zaman harpsiz galibiyet
Bir ozanın sazındaki akortsuz notadır bazen
Bazense ezan sesidir
Belki gömülüdür aşk yüzyıllar öncesine
Belki yine çıkmıştır insan denen illettin beynine
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta