Aşk karanlıkta kör bir ışık,
yitirilen umutların aydınlanabileceğini düşündüm an,
Aşk okyanusta ufacık bir ada,
Ölüme kendimi o kadar çok yaklaşmış hissettiğim an,
Ve aşk gözlerindeki ben,
Kendimi dünyada yalnız hissedemediğim birtek zaman..
Sen ey güzel peri,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta