Uzak düşlerimin yorgun gezgini
Bir aydınlığa çıkararak yorgun düşlerimi
Usul usul düştün yaz gecelerime
Bir martı sararken gülüşlerimi
Taze bir yağmurla ıslanan toprak
Yılgın bir rüzgar gibi sardı busemi
Ve bomboş sokaklara dökülen yaprak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta