Çaresiz akşamların çığlık çığlığa koşan karanlığında,
varolmanın bedelini ödüyorum..
çılgınlığın ince çizgisinde yürürken,
özgürlüğüme gem vuruyorum..
ve yarattığım hayal,
kanatlanarak uçarken,
gülen gözler gibi...gözyaşıyla izliyorum..!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
