Aşk, kendi kalbinin vuslatında mahçubiyetliktir.
Şimdi buyüzden yazıya,yazılmaya, yazgıya eğilmemiz.
Kendimizi okumaya ve kendimize d'okunmayadır baş eğişimiz.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Çok teşekkür ediyorum..
çok güzel bir tanımlama.. aşkın tekrarında bile her şeyi yeniden keşfe çıkıyormuş gibi bir iz bırakıyor zaman insanın içinde.. varoluşun en büyük nedenlerinden birisi aşk.. çünkü dünya aşkla güzel.......kutlarım tuba hanım.. saygılar size..
Çok teşekkür ederim...
Ne güzel demişsin ellerine yüreğine sağlık Tuğba
Teşekkür ederim.
tebrik ederim güzel bir çalışma olmuş kaleminize sağlık
kutlarım arkadaş
Teşekkür ediyorum.
Evet doğru anlamışsınız. Aşkla yaşama bir kaynak olduğumuza göre yaşamak o kaynağa içimizden ulaşabilmektir.
Hem askin karsisinda mahcubuz hemde yine kendi karsimizda kendimize bas eymek.. Oyle ask bizden birseyki o mu biz.. Bizmi o .. Ayirt edilmiyor siirde.. Severek okudum anlamaya calistim.. Umarim dogru anlamisimdir..
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta