Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evvet,sevgili Akın.Senin bu daimi ilgin ve sevgin inan beni çok mutlu ediyor,sağol...
kıyamamak ve diyememek arasında bir med cezir. ama öyle bir gel-git ki, Ay yok, ışığın asıl kaynağı Güneşşşş, değil mi:P
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta