Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bozkır gri.
Top yuvarlanır.
Çay buhar olur.
Robot bekler.
Dua yükselir.
Ekran parlar.
Harita katlanır.
Rüzgâr susar.
Toz iner.
Zincir ağır.
Söz uçar.
Çelik soğuk.
Göz boş.
Ses kaybolur.
Yara kanar.
Gece iner.
Sıfır sıfır.
Uzatma uzar.
Kimse konuşmaz.
Her şey durur.
Buz tutar.
Ufuk aynı.
Bekler.
Bekler.
Bekler.
yüreğinize sağlık.az sözde çok şey anlatmak bu olsa gerek on puan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta