bakır leğenlerimde
gümüş fırtınalar esmiyor
çocukluğuma giden kağıt gemilerime
ve ben
eski zaman heykellerinin yalnızlığını yaşıyorum
hem de bir soluk ötende...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Aşk; yalnızlık mıdır ...
Şu üç harf ne kadar gizemli,
yazmayan görmedim şimdiye dek :)))))
Ama gene de yok bir tarifi,
yaşamak gerek....
Tebrikler sevgili Mustafa...
güzel şiir üstad yüreğinize sağlık...kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta