bakır leğenlerimde
gümüş fırtınalar esmiyor
çocukluğuma giden kağıt gemilerime
ve ben
eski zaman heykellerinin yalnızlığını yaşıyorum
hem de bir soluk ötende...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Aşk; yalnızlık mıdır ...
Şu üç harf ne kadar gizemli,
yazmayan görmedim şimdiye dek :)))))
Ama gene de yok bir tarifi,
yaşamak gerek....
Tebrikler sevgili Mustafa...
güzel şiir üstad yüreğinize sağlık...kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta