Aşk. Şiiri - Tuncay Aytaç

Neden düşersin gözlerimin nemine böyle,
Yitip giden mevsimlerin bile izi var güzelliğinde.
Kop gel bana yine,
Kop gel ufkun en sonundan.
Seni sevmenin sızısıyla ben dönmem,
Sevdanın yolundan.
Gel yine çek al beni uçurumların yanından,
Ben sensiz ne edeyim, şu dert dolu dünyayı
İçimde bir volkan oldu sevdan bilebilirmisin,
Ben yanıp kül olurken,
Bu sevdanın izini yüreğinden silebilirmisin.
Yaş dolar gözlerim, mevsimim belirsiz,
İnan ki sevdiğim bu dünya sensiz,
Bu dünya ne kadar da ıssız.
Hiç bitmeyen sevda ateşi içimde bir kor,
Ey sevilen, halı perişanımı,
Benim gibi yalnız yanan yıldızlara sor.
Ulaşılmazsın bilirim,
Hayallerimde ürettiğim bir güzellik.
Bu sevginin büyüklüğünü,
Kış ortasında erik ağaçlarına çiçek açtıran
Gönlüme sor.
Gözlerinin güzelliği güneşten de yakıcı,
Eriyor içimde ki lavlar, o kadar sıcak ve akıcı.
Sahilleri döven dalgalara müptela olmuş gözlerim,
Her dalgada bir hasret var,
Sahilde ki kum raneleri gibi iz bırakmalı
İçinde sözlerim.
Ben seni böyle severken hiç sızlamaz mı için,
Beni benden alıp götürür bilinmeyenlere,
O sihirli göçün.
Düşüyor gözlerimin nemine her bir saç telin,
Üşüyor gölgelerimde, o yumuşak tertemiz ellerin.
Güzelliğine müptela olmuş şu gönlümün biter mi sızısı,
Sana kavuşmak değil emelim,
Bu sevda, sevmenin en büyük arzusu.
Arz ı endamını anlatabilirse eğer sözlerim,
Düşebildiyse eğer sevgiyle gözlerime gözlerin.
Lütfeyle seveyim seni yedi cihanda,
Arzu ile.
Sen hiç üzülme yaşarım devri alemde,
Ben bu büyük sızı ile.
Eyletme beni söyletme beni ,
ahızar olmuş bu aşkın sonu.
Biz birer insan isek eğer, sevgiden geçer yolumuz,
İllegâl olsa da yaşanır bu aşk,
Şiir şiir sayfalara düşer anlatılır dolu dolu.
İnan ki göz çukurlarıma dolmuş göz
pınarlarımdır,
Sevgiye hayat veren.
Yağsın yağmurlar, gelsin baharlar,
Yeniden hayat bulsun, güllerin şahı yediveren.tuncay.