Başımdan aklım alan o nurani gözlerdi
bir parçacık kor alıp kalbime sokuverdi
nasıl yandığımı bilse idi kays-ı divâne
çekilirdi meydan-ı aşktan 'sen buyur 'derdi
müşteki değilim halimden...hatta memnunum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta