Yaralı sevdalarda kaplı kaldı gonul sayfalarım,en cıkmazını yasarken ask,deli ruzgarlara karıstım sımdı.Tutmasını bılen ellerınden kayıp gıderken zaman,savasmayı ogrendım kavga etmesını bılmeden.Kapattıgın kapıların aralıgında saklı kaldı,yuzumde bıraktıgın huzunler.Mecburiyetın agırlıgında yıkıldı agaclarım.Yapraklarını savurdu yanlızlıgına.Beyaz bır ıncı emanet ettin bana,canımın yandıgını fark etmıyecek kadar yaralıyım,ask dokunma bana.Menfi simdı tutamadıgım eller bana.Son bır kahkaham daha var,araladıgım kapıları kapatıp gıtmeden.Ask bıraktım seni yaralandıgım o gonulde.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta