Aşk insan tanımadığı yabancı olduğu bir dünyaya sürüklüyor
sürüklediği gibi de iza ve cefa çektiriyor
İnsan oğlu aşkı tatmak zorunda
aşk olmadan yaşamanın tadını dünyanın acısını bilmez
İnsanı insan yapan o o alemin ne kadar gerçek
ve acımasız olduğunu görmeli
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta