Aşk insan tanımadığı yabancı olduğu bir dünyaya sürüklüyor
sürüklediği gibi de iza ve cefa çektiriyor
İnsan oğlu aşkı tatmak zorunda
aşk olmadan yaşamanın tadını dünyanın acısını bilmez
İnsanı insan yapan o o alemin ne kadar gerçek
ve acımasız olduğunu görmeli
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta