Kömür karasıydı gözleri, Bahtı gibi.
Yüzünde çileli geçen bir ömrün, İnce çizgileri
Daha küçücük yaşta yetim kalmanın
boyun büküklüğü
Ve yetmemiş gibi, diz boyu sefaletin Ta kendisi
Onun alın yazısıydı.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta