Asırlık Ölüm
Bir parantezin içinde yaşandı; nokta kadar ayrıntıdan nokta gibi sonlanan ölüme dek her şey.
Bir muamma gibi görünmedi son nefesi.Renklere boyanmadı oda.Aylardır sıcaklığını koruyan şimdi soğuk yatak,ziyaretçilerin tedirginlikle ucunda oturduğu kanepe,yarım asırı deviren genç kız bacaklı ceviz masa,zamanı ille de hatırlatan çıngıraklı saat,iğreti değil özenle serilmiş el dokuması halı,duvarda hüznü yalayan aile fotoğrafı,soğumasın diye kalorifer peteğinin üzerine konmuş su dolu demlik ve ah o son yudum bardağı..
Her şey dünden gelen demirbaş hizasında..
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




yüreğiniz ve kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta