Yorgun olmayınca fark etmediğin iskelet
Kemiklerimin arası açılıyor bunu kimseye demedim.
Yanlış söyleyip doğru sandığın şarkıymış
Aynalara pencere açtığın günler.
Geceleyin yastık bastığın hafızanı
Yerinde bulmak korkutuyor seni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir çalışma tebrik ederim nicelerine
zeynep hanım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta