Şimdi avazım çıktığı kadar susuyorum..
dilim damağım kuruyor, zil zurna ölüyorum..
medet umduğum her dalı kendi elimle kırıp attım..
üstüne basıp çiğnedim..
daha şafak sökmemiş..
simsiyah..
gökyüzü siyah, ruhum siyah..
kızıllık yok bugün.. sen yoksun..
ruhum temiz olurcasına siyah..
bitirmeliyim bu şiiri şafak sökene kadar..
ya bozulursa siyahlık giderse avuçlarımdan..
avuçlarımda sen varsın; ya gidersen sen..
gitme kızıl kalırım hep..
avazım çıktığı kadar susarım
bak sökülüyor şafak tek tek kızıl oluyor saçlarım.. ölüyorum zil zurna gitme..
avuçlarımda kal..
güneşi izleyelim beraber bize aşkı anlatsın..
ezanı dinle sevgili ruhun boşalsın...
en temiz halinle gel bana..
dua et Allaha beni sana bağışlasın..
Kayıt Tarihi : 26.7.2012 14:18:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!