herkes sevdiğini köşeye alır
gelir geçen anlar asıldıkça gün
yari bakıp gider bükülü kalır
yalnızlığa dalar asıldıkça gün
dostu bildiğime inandığımla
yalnızca başıma sınandığımla
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla



