Asıl şimdi başlıyor,
Ölümün sonsuzluğunda yokluk.
Vuruyor kırbacını cellat,
Akşamın mutluluğa susamış bedenine.
Yağmurlarda yıkanıyor aşkın acıyan yüzü,
Hiçliğe akıp giderken her bir parçası.
Yüreğindekini yanında bulamayan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sönüktür yanında şiirlerinin en güzel kumaş mücevher işlenmiş ipek gibiler...Ay gibi; güneşler parlıyor şiirlerinde....Yemyeşil tarlalarda üzerine çiy düşmüş gelincik gibiler...
kızıldan bozma gökyüzünde süzülen şahinini.
kutlarım mükemmel dize
kaleminiz kavi olsun sevgi ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta