Asıl şimdi başlıyor,
Ölümün sonsuzluğunda yokluk.
Vuruyor kırbacını cellat,
Akşamın mutluluğa susamış bedenine.
Yağmurlarda yıkanıyor aşkın acıyan yüzü,
Hiçliğe akıp giderken her bir parçası.
Yüreğindekini yanında bulamayan,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam



