Dağ eteğindeki kırmızı karanfil
Özgürce meltemler soluyordu...
Birgün ansızın kopardı bir elin parmakları,
Saksılara ayırdılar özünü, birer, birer...
Tutsaklığına yandı asil karanfil,
Damarlarından kan istediler...
İsyan etti şah damarı,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta