Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
güzel bir toplumcu şiir...duyarlılığınızı kutluyorum....
Bence o zavallı değil onu bu hale getirenler,malını mülkünü elinden alanlar zavallı..Akıcı anlatım ,iyi seçilmiş konu...Tebrikler..
'Babasından mirası sadece şeref kalmış,
Para pul toprağına yakınları el koymuş. ' Çevremizde ne insanlarımız var. Gözleri açık ve görebilenlere. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta