Bazen biri ile konuştuğunda kaybını göze alsan dâhi cümlelerin sonuna nokta koyulduğu zaman hayattaki hiçbir şey kadar rahatsızlık vermiyor bu son söylenilen veda sözcükleri kadar...
Kalan geriye soru içerikli cümleler olduğunca kim geriye bakıp hâlâ keşke demek ister ki?
Salınamayan göz yaşları arttıkça, içinde biriken sadece söylemek istediklerin mi can yakıyor zannediyorsun?
Ya da şöyle bir baktığında hayata, önünde görebildiğin ve tutunabileceğin bir geleceğin var mı?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta