Bazen biri ile konuştuğunda kaybını göze alsan dâhi cümlelerin sonuna nokta koyulduğu zaman hayattaki hiçbir şey kadar rahatsızlık vermiyor bu son söylenilen veda sözcükleri kadar...
Kalan geriye soru içerikli cümleler olduğunca kim geriye bakıp hâlâ keşke demek ister ki?
Salınamayan göz yaşları arttıkça, içinde biriken sadece söylemek istediklerin mi can yakıyor zannediyorsun?
Ya da şöyle bir baktığında hayata, önünde görebildiğin ve tutunabileceğin bir geleceğin var mı?
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta