AŞİL
Hayat bazı şeyleri öğretirken çok acımasız olabiliyor. Kurulu saatlerin öngördüğü dilimde avucumuzdaki suyu yudumlamaktır gayemiz. Çalar saat çalmaya başladığında her şeyin tükendiği noktada beklemeye gücümüz kalmayacak. Bunu bildiğimiz halde neden yaşamı kahretmeye dönüktür düşüncemiz. Kendimizi kemirdikçe büyüyen kurgular içerisinde yaşam kayıyor güncemizden. Yaşadıklarımızın süzgecinde bir avuntu olacak son sözümüz; “ben seni ölümüne sevdim”
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
