Asıl!
Asıl ki tetiğe…
Kanla sulansın toprak
Parçalarım savrulsun meydana.
Ağlayan çocuk seslerine aldırma!
Asıl tetiğe!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül dostum; Güzel şiir. Kutlarım. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta