Âşıkların Kavuşması - Samanyolu Andromeda

Âşıkların Kavuşması (Samanyolu – Andromeda)

Ak Cangız At koşuyor
Yelesini savurarak bak!

Yirmi beş bin asırlık yolun sonunda
Göz kırpmayan bir karanlıkta
Hasretin ucunda
Bir avuç sisle titrersin
Gözümün yetiştiği en uzak nur
Kirpiğimde asılı bir damla yaş gibi

Andromeda! Samanyolu’nun yetim kardeşi!
Gizli mahbubunun her spiral kolu
Bir kurtpençesi
Sana doğru uzanıyor
Çarpışmanız kıyamet değil
Bilakis sonsuz vuslatınız olacak

Dört milyar yıl sonra
Zaman en derin secdeye vardığında
Ülgen’in gümüş yayı kiriş gibi gerilecek
Yıldızlarınız yıldızlarınızla buluşacak
İkiniz tek yürek olacaksınız
Trilyon gök cisminden bir “hû” yükselecek
Kırmızı devlerin son nefesiyle
Kıyın kız, kızılkanadını açacak
Aşk tutuşacak
Evren bir an kamaşıp kör olacak
Sonra yeniden görecek en berrak hâliyle

İki sevgili kavuştuklarında
Beraber ölüp beraber dirilecekler
İki galaksinin kalbi
Tek bir nur halkasında düğümlenecek
Milkomeda doğacak
“Lâ ilâhe illallah” yazılacak evrene
Harf harf değil galaksi galaksi
Her galaksi bir tesbih tanesi
Her kara delik bir Sübhanallah
Her süpernova bir “Elhamdülillah” sedası

Andromeda!
Sen yaklaştıkça anlıyorum
Asıl birleşen galaksiler değil kalplerimizdir
O’na varmak için
O’nunla yanmak O’nunla dirilmek için

Dr.Osman Akçay (Seğmenoğlu)