Aşıklar aşkı ile ölür
Mezarında güller açar
Başında bir seveni görülür
Mazinin kapısını açar
Alır kendini içine atar
Maziye uğramayan yoktur
İçinde kendini bulmayan
Mutlu olmayan yoktur
Kapısı kapanınca aniden
Ağlayan kapısında yok olur
Aşığa son nefes hediye
Vuslat için gider bil diye
Sevgisi kokar gül diye
Kokusu yayılır maziye
Maziye uğramayan yoktur
İçinde kendini bulmayan
Mutlu olmayan yoktur
Kapısı kapanınca aniden
Ağlayan kapısında yok olur
Aşıkların hayatı film değil
Var sende gir gönüle sevil
Geç aynanın karşısında kendini bil
Aşk ile koksun o kemiksiz dil
Maziye uğramayan yoktur
İçinde kendini bulmayan
Mutlu olmayan yoktur
Kapısı kapanınca aniden
Ağlayan kapısında yok olur
Aşktan ölenin tarihi yazılmaz
Aşk yaşanılmadan anlaşılmaz
Aşık olana Bağdat diyar sorulmaz
Aşıktan güzel sevende bulunmaz
Maziye uğramayan yoktur
İçinde kendini bulmayan
Mutlu olmayan yoktur
Kapısı kapanınca aniden
Ağlayan kapısında yok olur
Aşık aşkı gönlüne yazar
Sığmaz gönlüne cananına koşar
Güzel gözlerine bakar saz çalar
Aşığı ancak aşıklar bilir anlar
Maziye uğramayan yoktur
İçinde kendini bulmayan
Mutlu olmayan yoktur
Kapısı kapanınca aniden
Ağlayan kapısında yok olur
Aşığın önünde eğilir dağlar
Aşığa yol verir geçit vermez yollar
Aşkı sevmek için açıktır o kollar
Aşkı yazmak için çıkar bin şair canlar
Maziye uğramayan yoktur
İçinde kendini bulmayan
Mutlu olmayan yoktur
Kapısı kapanınca aniden
Ağlayan kapısında yok olur
Mehmet Aluç / Aşık Gülveren
Kayıt Tarihi : 8.7.2017 04:41:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!